На прыгожым Нёманскім беразе, пад шум лісця і цёплыя прамяні сонца, гасцінная Мастоўшчына прывітала аматараў слова, творцаў і гасцей на II Фестывалі паэзіі “Масты сугучнасці”. Галоўная славутасць Мастоўскай зямлі — падвясны мост — сімвалічна злучыла чытачоў і пісьменнікаў, вершы і прыхільнікаў паэтычнага слова.

Арганізатарамі свята выступілі: Гродзенскае абласное аддзяленне грамадскага аб’яднання “Саюз пісьменнікаў Беларусі”, Мастоўскі раённы выканаўчы камітэт, аддзел культуры Мастоўскага райвыканкама і ДУК “Мастоўская раённая бібліятэка”. Урачыстае адкрыццё пачалося пад гукі чароўнага верша таленавітай зямлячкі Галіны Васілеўскай; менавіта яе твор стварыў настрой першага дня фестывалю. Паэты з розных куткоў Беларусі прыйшлі з кнігамі — сімвалам фестывалю, бо кнігі сталі тым самым «мостам» паміж культурамі і сэрцамі, які пабудавалі ўдзельнікі падчас мерапрыемства.

На музычна‑паэтычнай пляцоўцы ў цэнтры гарадскога парка гучалі вершы і музыка: народны ансамбль народнай песні “Ярыца” выканалі гімн фестывалю “Масты сугучнасці”, а артысты Мастоўскага раённага цэнтра культуры і навучэнцы Мастоўскай дзіцячай школы мастацтваў падтрымалі святковую атмасферу. Намеснік старшыні Мастоўскага райвыканкама Давыдзік Марына Осіпаўна выступіла з уступным словам; шаноўныя госці атрымалі духмяны каравай у падарунак. Прамовы прамоўцаў працягнулі заслужаны дзеяч культуры Рэспублікі Беларусь, паэт і празаік Міхаіл Паўлавіч Пазднякоў і старшыня Гродзенскага абласнога аддзялення “Саюз пісьменнікаў Беларусі” Людміла Кебіч.

Асобным блокам прайшла цырымонія ўзнагароджання пераможцаў раённага конкурсу на лепшы аўтарскі верш “Паэтычны настрой”. Дыпломы і ўзнагароды перададзены старшынёй Гродзенскага абласнога аддзялення і дырэктарам бібліятэкі Таццянай Стэльмах. На працягу фестывалю адбылася цёплая і шчырая творчая сустрэча “Калі душа нарадзілася крылатай” з працоўным калектывам Абмежаванага акцыянернага таварыства “Мастоўдрэў”. Гасцей таксама чакала цёплая і сяброўская атмасфера: інтэрактыўная прастора “Кніжная галактыка” з майстар‑класамі і гульнямі, аўтограф‑зона, дзіцячыя пляцоўкі і яркі аквагрым. Кожная сустрэча, кожны верш нагадаў пра тое, што паэзія здольная будаваць масты — паміж людзьмі, пакаленнямі і марамі.

Дзякуй усім, хто быў разам з намі! Няхай паэзія заўсёды натхняе і аб’ядноўвае. Да новых сустрэч